ρε ματζόρε

loizos4

Το σημερινό αρθράκι είναι τελείως άσχετο από το ύφος του μπλογκ μου, από όσα είναι “αποδεκτά” να ακούν οι νέοι (!) σήμερα και γενικότερα νιώθω πως σαν 19χρονη πλέον, δεν έχω το δικαίωμα να μιλάω για τέτοια. Όμως θα το κάνω!

Μουσική!!

Ναι σαν σωστή σνομπαρία ακούω αλτερνατιβιντιεροκ που άλλωστε το απαιτεί το μπλαζέ και απογοητευμένο από την ζωή υφάκι μου!

Ναι, που και που το παίζω μεταλού γιατί το απαιτεί η παρέα ή ο εκάστοτε γκόμενος που πρέπει να εντυπωσιαστεί, αλλά ρε γαμώτο όταν αναζητώ εξιλέωση λειτουργεί μόνο το ρε ματζόρε!

Μην το πάρετε λάθος, δεν ακούω σκυλοκαταστάσεις ουτε τουρκομπαρόκια! Μιλάω για πιο ήπιες φάσεις! Ίσως είναι βαθιά εντυπωμένο στην ελληνική νοοτροπία, ίσως πάλι να αντιγράφω από ταινίες αυτήν την διέξοδο, αλλά ότι και να γίνει η εκδίκηση μου γίνεται πάντα υπό την υπόκρουση Μητροπάνου-Παπαδόπουλου, η Κυριακή μου δεν ξημερώνει χωρίς Αλεξίου, ο Αύγουστος και τα λυπητερά τραγούδια του μου θυμίζουν πάντα Παπάζογλου και ξέρω πως στα αναπάντητα ερωτήματα της ζωής πάντα θα είναι εκεί ο Στέλιος να μου λύσει όλες μου τις απορίες.

ΥΓ. Για την Εύα και την Άλμπι και τα ατελείωτα βράδια παρατηρήσεων από τους γείτονες!

Advertisements

2 thoughts on “ρε ματζόρε

  1. Οι επιλογές σου με βρίσκουν σύμφωνο. Βεβαίως ποτέ δεν θα βάλω επιτούτου να ακούσω κάποιους που αναφέρεις, αλλά οι παιδικές μνήμες από το πρωινό ξύπνημα με το ραδιόφωνο στην κουζίνα να παίζει όλα αυτά πάντα δημιουργούν μιά χημική αντίδραση στον εγκέφαλό μου που γενικά ονομάζουμε νοσταλγία.

Comment my little antithetic readers!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s