Προς …

large

Είναι σχεδόν τρομακτικό το πώς όλα μπορούν να αλλάξουν, δε βρίσκεις;

Ένας απλός περίπατος, ένα βλέμμα, ένα χαστούκι, ένα αντίο. Δευτερόλεπτα της ζωής μας, μηδαμινά στο γενικό πλάνο, κι όμως!
-Μα τι μπορεί να ξέρεις εσύ για την ζωή; Έτσι δεν είπες; Το θυμάμαι καλά, είπες πως εγώ απλά την παρατηρώ και γράφω μέσα από άλλους. Είναι αλήθεια… Δεν έχω ζήσει ακόμα. Δεν έχω δει παρά την αντανάκλασή μου στα λόγια σου.

Υποσχέθηκες πως θα ‘σαι εδώ. Το πίστεψα και το πιστεύω, αφού ακόμα χρειάζομαι το ναι σου.

Βλέπω το όνομά σου στην πρώτη σελίδα, αλλά η επόμενη είναι κενή. Μα το είπες! Και μένω εδώ, χωρίς το ναι, να περιμένω την ημερομηνία λήξης στο πάντα σου.  Είναι σχεδόν τρομακτικό το πώς όλα μπορούν να αλλάξουν, απλά πίστευα πως εμείς θα ‘μασταν η εξαίρεση.

Advertisements

10 thoughts on “Προς …

  1. Πολύ καλογραμμένο. Σα να διάβαζα μία ιστορία από τη ζωή μου. Μιλάμε την ίδια γλώσσα. Είναι ένα κείμενο που μου’μεινε και το σκεφτόμουνα. Μπράβο.

  2. καλώς σε βρήκα..εκεί κάπου ανάμεσα στις σκέψεις σου!
    πολύ ωραίο..

  3. Καλώς σε βρήκα!
    “απλά πίστευα πως εμείς θα ‘μασταν η εξαίρεση.” Πόσο σύμφωνη με βρίσκεις να ‘ξερες! Εξαιρετικές οι σκέψεις σου!
    Να περάσεις ένα όμορφο Σάββατο! 🙂

    • Αχ, δυστυχώς παρατηρώ ότι οι περισσότεροι πέφτουν σε αυτην την παγίδα… τελικά δεν μαθαίνουμε από τα λαθάκια μας… αλλά παλί.. σιγά το πράγμα… 😛

Comment my little antithetic readers!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s