Let it die

tumblr_lynz9l0IwE1r36hklo1_500

Ναι, τελειώνουν όλα κάποια στιγμή. Δεν είναι τόσο αρνητικό αυτό, όσο αναμενόμενο. Το ξέρεις, το περιμένεις, σου το λένε όλοι. Δεν έχει σημασία, πρέπει να το ζήσεις, να αντέξεις για να δεις το τέλος μόνος σου.
Χρειάζεσαι την τελεία για να μπορείς να συνεχίσεις με ένα νέο κεφάλαιο. Και αυτό το κεφάλαιο έχει έναν πρωταγωνιστή λιγότερο. Σκέφτεσαι, σκέφτεσαι, σκέφτεσαι. Πας από την αρχή και ψάχνεις τους λόγους. Περνά όλος αυτός ο καιρός από το μυαλό σου, να δεις τι έκανες λάθος. Πού το έχασες το παιχνίδι; Έχει σημασία;
Το χειρότερο είναι ότι δεν σε πονάει το τέλος, γιατί αυτό ήταν υπόθεση χρόνου, σε πονάει η αρχή, εκείνο το γαμημένο δευτερόλεπτο που αποφάσισες να αφεθείς. Ξέρεις ότι άξιζε, άλλο που δεν θες να το παραδεχθείς, τα ‘πε και ο Καβάφης.
Και μένεις εκεί, μόνος, να ψάχνεις τον τίτλο για το νέο σου κεφάλαιο….

Advertisements

9 thoughts on “Let it die

  1. Ξέρεις το έχω σκεφτεί τόσες φορές και πάντα καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα. Πονάει πολύ όταν εσύ νιώθεις ακόμα πράγματα δυνατά ενώ οι άλλοι έχουν κάνει τον κύκλο τους και έχει ολοκληρωθεί αυτό το συναίσθημα μέσα τους. Πιο πολύ θεωρώ πονάει γιατί συνέβη σε αυτούς πρώτα και όχι σε μας και αρνούμαστε ότι σταματήσαμε να είμαστε αρεστοί και ότι δεν γεμίζουμε τους άλλους πια. Και αυτό το συναίσθημα σε κυριεύει και σε τρομάζει και σε κάνει να χάνεις το κουράγιο σου. Καλώς ή κακώς πρέπει να χάσεις κάτι κάποια στιγμή για να ανταμειφθεις με κάτι καινούργιο.

    • Μπορεί να είναι κι έτσι, μπορεί να είμαστε τόσο εγωιστές και κακομαθημένοι, που να μην μας ενοχλεί το τέλος, αλλά η ήττα.. Είναι και αυτό μια πτυχή του προβλήματος…

      • Μην σου φαινεται παραξενο, δυστυχως ειμαστε τοσο μικροψυχοι! Το θεμα ειναι στο τελος να αφησεις ελευθερο οτιδηποτε σου ζητηθει!! Ευχομαι να εχεις ενα καλο απογευμα! 🙂

  2. Εγώ δε πιστεύω πως αυτό που μας πονάει είναι το δευτερόλεπτο που αποφασίσαμε να αφεθούμε, γιατί συνήθως εκείνη τη στιγμή σε κυριεύει το συναίσθημα, και πώς να αρνηθείς ένα συναίσθημα αληθινό, πώς να πονέσεις για κάτι που το ήθελες όσο τίποτα άλλο…μέσα μας όλοι ξέρουμε ότι δε θα το αλλάζαμε εκείνο, το πρώτο δευτερόλεπτο, το πρώτο συναίσθημα, την πρώτη σκέψη…Μπορεί να ξέρουμε απ΄την αρχή ότι θα τελειώσει αργά ή γρήγορα, όμως αν στ΄ αλήθεια άξιζε, ξέρουμε πως δεν έχει σημασία ο πόνος του “μετά”, όσο η μαγεία που ζήσαμε κατά τη διάρκεια…Δε ξέρω αν μας πονάει το τέλος ή η αρχή, ή απλώς ότι ένα συναίσθημα, ένας άνθρωπος, μία κατάσταση χάθηκε για πάντα, έτσι απλά, σαν καπνός, για πάντα…

    • Μου αρέσει πολύ η απάντησή σου, οπότε θα την κρατήσω…
      Για το τι μας πονάει και για το αν θα πρέπει να ξεχνάμε να μην ζούμε ή οτιδήποτε άλλο δεν ξέρω. Το μόνο που κάνω είναι να λέω τι σκέφτομαι. Αυτό που γνωρίζω όμως, επειδή δεν είχα την τύχη να αισθανθώ τόσο δυνατά συναισθήματα (όπως υποστηρίζει μια φίλη μου) είναι να μπορώ να παρατηρώ τους άλλους. Αυτή είναι η ιστορία εκείνης της φίλης. Από τότε, κάθε μέρα μου λέει για το πόσο πόνεσε.. Ούτε μια φορά όμως δεν την άκουσα να λέει ότι το μετάνιωσε…
      όποτε κάποια στιγμή θα αναθεωρήσω έμπρακτα…

      Η.Μ.

  3. Αντίθεσις. Τι δικαίωση!
    Λοιπόν, επί του θέματος. Εκείνο το γαμημένο δευτερόλεπτο που αποφάσισες να αφεθείς γιατί να συνοδεύεται από φόβο; Γιατί να ξεκινά μια τραγωδία εκείνη τη στιγμή; Επειδή το γνωρίζεις ότι θα τελειώσει; Ναι, θα τελειώσει. Αλλά πότε; Και τι θα έχει γίνει μέχρι τότε; Γιατί το τέλος είναι τόσο σημαντικό; Είναι σίγουρα μια μετάβαση και αυτό συνεπάγεται ότι ήρθε η ώρα για κάτι άλλο. Κι αυτό δεν αφορά μόνο τον έρωτα, αλλά και τον συγγενή του, τον θάνατο.
    Να αφεθείς! Κλείσε τα μάτια και πες “θα κάνω το άλμα στο κενό και θα ζήσω μέχρι να τσακιστώ ή να πετάξω!” Όπως και να’ χει θ’ αλλάξεις και θα προχωρήσεις με νέες εμπειρίες, δίχως να μετανιώνεις για κάτι.
    Και φυσικά να χάνεις το μυαλό σου για χάρη της καρδιάς σου γιατί διαφορετικά θα έχεις χάσει την καρδιά σου. Πρέπει και τα δυο ν’ αγωνίζονται μέσα σου, σκλάβοι της ευτυχίας σου, ποιο θα σε ικανοποιήσει πιο πολύ και μαζί να σε κάνουν να ζεις! Να ζεις βαθιά!
    Αυτή είναι η σκέψη μου. Γιατί έπεσα και συντρίφτηκα, και σηκώθηκα και τινάχτηκα, έκλαψα και χαμογέλασα και καλωσόρισα τη νέα μέρα, δίχως να μετανιώνω και γνωρίζοντας ότι είχα την αξιοπρέπειά μου αφού στάθηκα φιλότιμα στο παρελθόν που μόλις είχε τελειώσει.
    Όσον αφορά τη “μικροψυχία” μας, δεν την θεωρώ καθόλου μικροψυχία. Είναι μέρος της φύσης μας. Έχουμε αυτή τη φάση της “δικαίωσης”, αυτή τη περίπλοκη ίσως φάση που δε θέλεις να “ξεμείνεις” πίσω. Δεν είναι απαραιτήτως αυτό που έχουμε δαιμονοποιήσει και ονομάσαμε “κακό”. Το καλό και το κακό είναι σχετικά πράγματα. Και ίσως να μη χρειάζεται να το δούμε σαν αγώνα όπου χάνεις αν δεν προχωρήσεις. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Ο καθένας θέλει τον χρόνο του και διαφορετικές προτεραιότητες δίνει στη ζωή σε κάθε στιγμή. Δεν είμαστε προβληματικοί! Απλά είμαστε μοναδικοί και ξεχωριστοί άνθρωποι που αγωνίζονται (με τον εαυτό τους) να ξεπεράσουν τον φόβο και να απολαύσουν και να εκτιμήσουν τη ζωή και τον ανεκτίμητο εαυτό τους.
    Έτσι τα βλέπω τα πράγματα και να με συγχωράτε για την χαοτική έκφρασή μου. 🙂

    • Καλησπέρα και συγγνώμη που καθυστέρησα να απαντήσω!

      Θα μείνω σε κάτι που είπες, στο να ζεις βαθιά. Μου φαίνεται πως αυτό λέγεται πολύ πιο εύκολα, απ’ότι πραγματώνεται. Τουλάχιστον από την δική μου εμπειρία, πιστεύω ότι το να αφεθείς σε κάτι, οποιοδήποτε κάτι, θέλει πολύ δουλειά. Δεν μπορεί κάποιος, από την μια στιγμή στην άλλη, να βρει μια κάποια ισορροπία και να πορεύεται με αυτή. Και ίσα ίσα, το τέλος είναι το μόνο σίγουρο. Το τέλος είναι αυτό που θα σε πληγώσει, θα σε κουράσει, θα σε εξαντλήσει, αλλά πάντα υπάρχει η αντίθετη πλευρά του, και πραγματικά, αυτό είναι που μου αρέσει πιο πολύ απ’όλα, (άκου τι λέω η βιτσιόζα πανάθεμα με).

      Νομίζω ξέρεις τι εννοώ, και σε ευχαριστώ πολύ για την “χαοτική” απάντησή σου…

      Η.Μ.

Comment my little antithetic readers!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s