Η δική του αλήθεια

tenor
3.30 το πρωί, εγώ  μισοκοιμισμένος πάνω από ένα ξύλινο λευκό γραφειάκι. Πρέπει να μείνω ξύπνιος έως τις 5. Παλεύω με την κούραση μου, μα δεν χάνω, ποτέ δεν χάνω όσο έχω εσένα. Σκέφτομαι ότι πρέπει να γράψω για σένα το ομορφότερο κείμενο που έχεις δει ποτέ (και ναι έχεις δει πολλά!). Έχω 1000 σκέψεις που θέλω να αποτυπώσω και 1002 πράγματα που θέλω να σου πω. Θα μπορούσα να πλάσω μια ιστορία εντυπωσιακά μεγαλειώδης και γοητευτική και συνάμα παντελώς φτιαχτή και ψεύτικη. Μα δεν είμαι εγώ αυτός. Εγώ θέλω να είμαι η αλήθεια δίπλα σου, η αλήθεια που κάνει όλα τα ψεύτικα να ξεθωριάζουν.
 
Η αλήθεια, ως ορισμός, δεν δέχεται παρερμηνείες, η αλήθεια είναι μια και μοναδική…ή μήπως όχι; Η δική μου τουλάχιστον διαφέρει λίγο μιας και περιέχει μια δόση τρέλας και αλαζονείας… Για παράδειγμα, λένε πως για να δεις τα αστέρια πρέπει να κοιτάξεις ψηλά…όχι όχι δεν είναι η δική μου αλήθεια αυτή, γιατί εγώ βλέπω κι ένα αστέρι χαμηλά χαμηλά να πατάει στη γη.
 
Και η αλήθεια μου αυτή τη στιγμή βρίσκεται φυλακισμένη γύρω από ένα ξύλινο λευκό γραφειάκι κι έναν σκοτεινό θάλαμο, εκεί όπου περιμένω το ρολόι να δείξει 5 με ένα πράγμα κολλημένο στο μυαλό.
Εσένα.
Εσένα και ένα κάρο συναισθήματα που μου προκαλείς εσύ.
 
υ.γ. 5.10 κοιμήθηκα τελικά, με μια μυρωδιά ροδάκινο να παίζει με το μυαλό και τις αισθήσεις μου.
ατ
Advertisements

Comment my little antithetic readers!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s